Doelstellingen motiveren individuen. Mensen met specifieke doelstellingen werken harder en presteren beter dan mensen zonder doelstellingen. Dit is een bekend fenomeen dat in de literatuur al vaker is beschreven. Een fenomeen dat daarom ook goed toepasbaar is op het meten van de effectiviteit van een spaarprogramma. Onderzoek van Nunes en Drèze richt zich op het Endowed Progress Effect, waarbij mensen die kunstmatig voorzien worden in hun voortgang richting een bepaalde doelstelling, grotere volharding tonen om deze doelstellingen te bereiken. In 3 studies laten ze zien hoe dit effect klantbehoud beïnvloedt in een spaarprogramma.

1. een stempelkaart waarbij 10 wasbeurten nodig waren om 1 gratis autowasbeurt te verdienen maar waarbij er alvast 2 gratis stempels werden gegeven bij aanvang. Er waren dus 8 wasbeurten nodig om 1 gratis wasbeurt te ontvangen.
2. een stempelkaart waarbij 8 wasbeurten nodig waren om 1 gratis wasbeurt te verdienen, dus zonder de 2 gratis stempels.

Dit experiment liet zien dat door puur het herformuleren van een taak, zó dat mensen geloven dat de taak al begonnen is en dus eigenlijk incompleet is, de betrokkenheid van deze mensen in het voltooien van deze taak toeneemt. Dit zelfs als de absolute afstand tot aan het doel hetzelfde blijft; beide groepen moesten namelijk maar 8 keer hun auto te laten wassen, wilden ze een extra gratis wasbeurt verdienen. Het redemptiepercentage bij stempelkaart 1 was bijna 2x zo groot als bij stempelkaart 2.

Tevens liet het experiment zien dat als mensen het idee hadden dat ze vorderingen maakten richting hun doel (de gratis wasbeurt aan het eind), dat dan hun inspanningen ook toenamen en dus de voltooiingtijd afnam. Het interessante was dat mensen met stempelkaart 1 gemiddeld 2,9 dagen eerder met hun auto naar de autowasserette reden. Daarnaast ook dat hoe dichter ze bij de 10e wasbeurt kwamen en dus bij de beloning, ze steeds eerder hun auto gingen wassen; de tijd tussen bezoeken nam af met gemiddeld een halve dag met iedere additionele wasbeurt.

Studie 2
In de tweede studie die de onderzoekers uitvoerden kruisten ze de waarde van de schenking (12,50 vs 30,00) met de relatieve voortgang van de schenking (1/3 vs 1/6 voltooid). In alle gevallen diende nog 10 punten gespaard te worden voor een beloning.
Uit het experiment kwam naar voren dat de relatieve voortgang (1/3 vs 1/6) en niet de waarde van de schenking de algemene indruk van de mensen over het programma versterkte. Daardoor waren mensen eerder geneigd te participeren in het spaarprogramma waarin men 5 punten ontvangt van de 15 die vereist zijn, dan 2 van de 12, ongeacht of die 2 punten meer waard waren dan de 5 punten. Mensen in het eerstgenoemde programma waren ook meer geneigd het doel van 15 te willen halen. De schenkingswaarde bleek geen invloed te hebben op de beslissing om te participeren in het spaarprogramma.

Studie 3
In de laatste studie wordt gekeken of de schenking in de vorm van spaarpunten of in de vorm van aankopen (bijv. het aantal wasbeurten) een invloed heeft op het endowment progress effect. Daarnaast onderzoekt deze studie of het geven van een reden voor de schenking van punten invloed uitoefent. Het endowed progress effect blijkt groter wanneer het programma in punten wordt uitgedrukt i.p.v. aankopen.
Daarnaast blijkt dat wanneer men de consument een reden geeft voor een aantal punten geschonken, dat consumenten eerder een betere indruk hebben van het spaarprogramma en dus eerder geneigd zijn te participeren. Wát de reden is, blijkt niet zoveel uit te maken. Of de reden nu gegrond is (bijvoorbeeld op basis van aankoopgeschiedenis) of willekeurig is (omdat men toevallig op de juiste moment op de juiste plek is), heeft verder geen invloed.