Het grootste deel van de Europese energiebedrijven heeft loyaliteitsprogramma’s totnogtoe vermeden. Zij vinden dat loyaliteitsprogramma’s niet passen binnen de huidige strategie. Maar energiebedrijven die zich reeds op had pad van loyaliteitsprogramma’s bevonden hebben, bewijzen dat deze perceptie niet per definitie juist is.
De noodzakelijkheid om kosten te kunnen beheersen en de inkomsten te maximaliseren geldt voor ieder programma, dus ook voor loyaliteitsprogramma’s. Het proces van doelen stellen, strategieontwikkeling en implementatie vindt plaats binnen het “bestaande” werkgebied. Het gevolg hiervan is dat men zaken die hierbuiten vallen soms bewust niet in overweging neemt. De cruciale lange termijn voordelen die loyaliteitsprogramma’s met zich meebrengen achter zich latend.
Doelstelling en programmakeuze
Datamonitor onderscheidt een drietal hoofdvormen van programmaparticipatie:
- Initiator (zelfstandig ontwikkelen en implementeren van een programma)
- Verkoper (bestaande formule, zelfstandig implementeren)
- Partner (deelnemen in een reeds geïmplementeerd programma)
Succes en risico hangen direct met elkaar samen. Zelf een programma ontwikkelen en implementeren brengt het grootste risico met zich mee, maar indien succesvol biedt het de onderneming ook het grootse concurrentievoordeel. Afhankelijk van de doelstellingen en de beschikbare middelen dient er een keuze worden gemaakt.
Deelnamepenetratie energiemarkt
De gemiddelde deelname aan een loyaliteitsprogramma in de Europese energiebranche ligt tussen de twintig en dertig procent van het klantenbestand. Het feit dat het gemiddelde bij andere industrieën rond de tien procent ligt, geeft de ongekende mogelijkheden binnen de energiebranche aan. |
| |
| Bron: Datamonitor
|
